Wolter schilderde dit landschap bij Saint-Paul de Vence, ten noordwesten van Nice, in een pointillistische stijl. Er bestaat ook een losser geschilderd werk vanaf een iets ander standpunt, waar de dode boom en de boerderij op de voorgrond niet op staan, dat is gedateerd 1939. Beide zijn relatief grote werken (84x99cm); er bestaat ook een olieverfschets op Wolters favoriete sigarenkist formaat (22×27 cm), dat hij in zijn schilderkist had als hij ter plekke schilderde. Hij was vermoedelijk op terugreis uit Rome, waar hij met echtgenote Koosje een jaar had gewoond.
Saint-Paul werd vanwege haar strategische ligging al in de veertiende eeuw voorzien van muren. Maar de stadsmuren op het schilderij stammen uit de 16e eeuw. De monumentale kerk, waarvan de toren uitsteekt boven de huizen, werd tussen de 14e eeuw en 18e eeuw gebouwd en uitgebreid met kapellen. In de twintigste eeuw ontdekten kunstenaars het pittoreske dorpje, dat vaak werd vastgelegd, maar – voor zover bekend – niet vanuit het standpunt van Wolter.
Toen Wolter er in 1939 kwam had Saint-Paul al een zekere faam onder kunstenaars. Dat kwam mede door La Colombe d’Or, een auberge met 3 kamers, die zou uitgroeien tot een beroemde pleisterplaats voor schilders. Paul Signac, Raoul Dufy , Braque, Léger en Chaïm Soutine behoorden tot de eersten die er aanlegden. Later waren ook Picasso en Matisse regelmatige gasten van de bar en het restaurant. Na de Tweede Wereldoorlog volgden schrijvers, cineasten en filmsterren. Yves Montand en Simone Signoret trouwden er in 1951. Of Wolter het etablissement ook heeft bezocht is niet bekend.
Bron: Office du tourisme Saint-Paul de Vence, La Colombe d’Or.
Op de foto uit 1880 is het café Schollenbrug te zien en een stukje Weesperzijde met op de achtergrond de toenmalige houten brug over de ringvaart, die van de Watergraafsmeer naar de Amstel liep (en nog steeds loopt). De brug werd in 1900 vervangen door een bredere betonnen brug, die op haar beurt in 1932 werd vervangen door de huidige brug, naar een ontwerp van Berlage.
De huizen op het schilderij staan aan het Visscherspad (nu Schollenbrugstraat), dat langs de ringvaart loopt die de Amstel (ook nu nog) verbindt met de Watergraafsmeer loopt.
De Dromedaris is in de 16e eeuw gebouwd als verdedigingswerk en is van 1649-1657 verhoogd met twee verdiepingen, waardoor de huidige vorm werd bereikt.
